Ankara sanayi dünyasının ve sivil toplum faaliyetlerinin tanınmış ve hayırsever simalarından olan ve 15 Temmuz sonrası başlatılan cadı avı neticesinde Belçika’ya iltica etmek zorunda kalan iş adamı Nevzat Bakır, sığındığı gurbet topraklarında yakalandığı koronavirüs (Kovid-19) salgını nedeniyle hayatını kaybetti.
28 Şubat’ın en karanlık dönemlerinden itibaren Ankara’da üniversite okuyan parlak gençlerin barınma, eğitim ve burs ihtiyaçları için gecesini gündüzüne katan, varlıklı kimliğine rağmen muazzam bir tevazuyla kapı kapı dolaşan Bakır, sivil ölüm politikaları nedeniyle vatanını cebren terk etmişti. Sürecin getirdiği hüzün ve gurbet ikliminde virüse yenik düşen fedakar iş adamının Avrupa’nın göbeğindeki bu hüzünlü vefâtı, Hizmet Hareketi camiasında ve onu tanıyan binlerce insan arasında derin bir yasa yol açtı.
28 Şubat’ın Karanlığında Ankara’da Filizlenen Bir Hayat Modeli
Nevzat Bakır, Ankara’da sadece başarılı bir sanayici değil; duruşu, vakarı ve kibarlığıyla etrafına güven veren bir rehber şahsiyetti. Ankara Ostim veya İvedik sanayi bölgelerindeki iş yeri, hem ticari bir merkez hem de hayır faaliyetlerinin organize edildiği bir sivil toplum üssü gibi çalışıyordu. Türkiye’nin en güzide fakültelerinde okuyan öğrencilerin ev eksikliklerinden eğitim burslarına kadar her detayla bizzat ilgilenirdi. Lüks Mercedes aracı olmasına rağmen hiçbir komplekse kapılmadan öğrencilerle birlikte köyleri gezer; kurban, öşür toplar, gazete abonesi yapmak için kapı kapı dolaşarak her zaman en önde yürürdü.
15 Temmuz Sonrası Tasfiye, Yağma ve Cebri Hicret
Onlarca yıl boyunca yasal sivil toplum faaliyetlerine destek veren ve binlerce nitelikli gencin topluma kazandırılmasına vesile olan Nevzat Bakır, 15 Temmuz sonrasında “mülksüzleştirme” ve kitlesel kırım politikalarının doğrudan hedefi yapıldı. Cemaat soruşturmaları kapsamında tüm ticari birikimlerine, mal varlıklarına ve şirketlerine hukuksuz bir şekilde tedbir konularak el uzatıldı. Doğup büyüdüğü, büyük emekler verdiği vatanında sivil bir ölüme mahkûm edilen ve tutuklanma tehdidiyle karşı karşıya kalan onurlu iş adamı, can güvenliğini koruyabilmek adına binlerce kilometre uzaktaki Belçika’ya cebren hicret etmek zorunda kaldı.
Gurbette Gelen Salgın Hastalık ve Buruk Veda
Ülkesinden uzakta olmanın, her şeyini kaybetmenin ve sevdiklerinden ayrı düşmenin verdiği derin hüzün altında Belçika’da sığınmacı olarak hayata tutunmaya çalışan Nevzat Bakır’ın zayıflayan bünyesi pandeminin amansız şartlarına dayanamadı. Tüm dünyayı sarsan koronavirüs (Kovid-19) salgınına yakalanan Bakır, tedavi gördüğü hastanede virüsün vücudunda yarattığı hasara karşı koyamayarak ebedi aleme göç etti. Onu yakından tanıyan dostları ve kader ortakları, vefatının ardından Facebook ve diğer sosyal mecralarda yayımlanan resimli vefat ilanlarıyla büyük bir şok yaşadı. Bir meslektaşı arkasından yazdığı taziye yazısında şu sarsıcı tespitlere yer verdi: “Eğer bu zulüm süreçleri olmasaydı, Nevzat abimiz Ankara’nın meşhur Karşıyaka Mezarlığı’nda defnedilir, cenazesine binlerce insan, bürokratlar, siyasetçiler akın ederdi. Ama ona Türkiye’de vefat etmek yakışmazdı; zira o hayatı boyunca parlak gençleri hicrete uğurlamıştı, kendisi de bir muhacir olarak Avrupa’nın göbeğinde ruhunu teslim etti. Mezarı, Hizmetlerin yeni yurdu olacak Batı diyarında gelecek nesillerin ruhlarına aydınlık verecek.”
Nevzat Bakır’ın hayatı, fedakarlıkları ve gurbetteki bu hüzünlü son veda sahnesi, tenkil sürecinin vatanlarından kopardığı saygın Anadolu sermayesinin ve hayırsever çınarlarının ödediği ağır bedellerin en net ve sarsıcı modellerinden biri olarak KHK ve sürgün tarihinin hafızasına kazındı.
